son haberler

ÜNYE VE AİDİYET

Yayınlanma Tarihi: 31 Ocak 2022 okunma

Zeki ORDU zekiordu.zekiordu@gmail.com

 

Ülkemizde nereli olunursa olunsun herkes bulunduğu yeri sever ve över. Bu insanın tabiatında var olan bir şeydir. Gayet normal bir haldir. Hatta güzel bir haslettir.

Peki insan bir yerli nasıl olur?

Genelde gurbette yaşayanlar kendi köyünü, ilçesini, ilini ve bölgesini çok sever. Ankara ve İstanbul gibi yerlerde uzun süre kalmaya mecbur olan kişiler için sadece Ünyeli olan değil, Karadenizli olan bile yakın hissedilir.

O zaman nasıl Ünyeli olunur?

Bunun için çok yol olabilir. Bir eğitimci olarak ben bu işe daha kültürel bir açıdan bakmak istiyorum.

Bir yerin temel özellikleri vardır. Orada bulunan tarihi, coğrafi, örfi, şahsi farlılıklar mevcuttur. Bu her yerde olan bir şeydir. Ancak Ünye bu yönden çok şanslı bir yerdir.

Şartlar gereği insanlar okudukça ilçe ve ilini terk edebiliyor. Ve zamanla aidiyet duygusu azalıyor. Bunun için kişileri daha küçük yaşlarda bulundukları yere bağlayan bazı faaliyetlerle buluşturmak lazım. Burada okullar, yerel yönetimler ve kaymakamlıklar inisiyatif almaları gerekiyor. Milli Eğitim Müdürlüğü ve Kültür Müdürlükleri bazı çalışmaların içinde bulunmalı.

Ünye hem kendi bünyesinde hem de Türkiye genelinde bir yarışma düzenleyebilir. Ülke genelinde şiir ve hikaye yazma yarışmaları düzenlenerek basın yoluyla bütün vilayetlere duyurulabilir. Ayrıca Ünye içinde de Ünye’ye ait bazı değerleri konu alan yarışmalar düzenlenebilir.

Ünye içinde öğrenciler ve halka açık iki ayrı alanda yapılacak yarışmaların konularından bazıları şöyle olabilir:

Çamlık, Döner Çeşme Meydanı, Kadılar yokuşu, Feneraltı gibi mekânlar; Yunus Emre, Yusuf Bahri Efendi, Mustafa Rakım Efendi gibi şahsiyetler; Ünye evci pidesi, Pandispanya ve buna benzer yiyecekler; adetler, düğünler, cenazeler konu alınarak kompozisyon ve hikâye yarışmaları düzenlenebilir. Hatta meydandaki çınar ağacı bile bir hikâye konusu olabilir.

Yarışmaya katılan genç beyinler yukarıda saydığım ve buraya yazamadığım onlarca başlık altında kalem oynatmak için araştırmalar yapabilir. Daha genç yaşta ilçesinde bulunan ve ülkece de önemli olan bu konulara hazırlanırken bir bakıma aidiyet duygusuyla büyümüş olur.

Sadece Ünyeliyim demekle Ünyeli olunmaz. Veya baba tarafından Ünyeliyim, aslen Ünyeliyim gibi ifadeler, aşınmış bir aidiyetin ifadeleridir.

Etkili ve yetkili kişilerin bu durumu ele alması ve gereğinin yapılması için çalışmalara başlanması lazım.

Hiçbir vakit, geç kalınmış vakit değildir. Boşa geçen zaman ise kayıpların en büyüklerindendir.

 

 

 

 

Siz de yorum yapın, görüşlerinizi belirtin.

Yazarın Diğer Yazıları

Yazarın tüm yazıları.

SENSİZ BAHARIN ŞEVKİ YOK

29 Mart 2024 okunma
    Ne zaman mart ayı gelse hep aynı hatıra canlanır gözümde. Sanki daha dün gibiydi… Köyümüze okul açılması haberi gelince okul çağında çocukları olan ailelerde bir telaş başladı. Ben okul ne, niye okula gidiliyor bilmiyordum. Hatta çok kişi... Devamını Oku

TORUL’U ANARKEN

7 Mart 2024 okunma
Aradan yedi ay gibi bir zaman geçti. Geçmiş notlarımı incelerken 20 Temmuz 2023 tarihinde yani sıcak bir yaz gününde yolum Torul’a uğramış; orada bulunan bir çay ocağında mola vermiştim. Daha sonra 12 Kasım 2023 tarihinde “Torul’da Bir Çay Bahçesi”... Devamını Oku

KAĞIZMAN’IN ÇİÇEKLİ ÇAYI

18 Şubat 2024 okunma
Bazen bizim basitmiş gibi görüp, tarihe mâl olan o kadar çok şey vardır ki kayıt altına alınmadığında unutulup gider. İnsan hayatında olduğu gibi toplumların hayatına girmiş ve zaman içinde yok olmuş neler vardı kim bilir? Tarihi ve kültürel değerlerin... Devamını Oku

DERELİ’Yİ GÖRELİ

6 Şubat 2024 okunma
Nemli bir yaz ayıydı. Takvimler 18 Temmuz 2023 tarihini gösterirken düştüm yollara. Maksadım daha önce ayak basmadığım toprakları yerinde görmekti. Her ne kadar uzun sür kalamayacak olsam da en azından dünya gözü ile etrafı bir temaşa edip, havasını... Devamını Oku

AYVACIK SAKİN ŞEHİR OLUR MU?

25 Ocak 2024 okunma
Yolumun Samsun’un Ayvacık ilçesine düşmesiyle şehri bira dolaştıktan sonra Belediye Başkanı ile bir görüşme yapmak istedim. Her vatandaş gibi görüşme için sıramı aldım ve davet edilince makama kabul edildim. Daha içeri girer girmez Ordu’nun Perşembe... Devamını Oku

ÇAMOLUK: GİRİŞİ OLUP ÇIKIŞI OLMAYAN İLÇE

10 Ocak 2024 okunma
Takvimler 23 Temmuz 2023’ü gösteriyordu. Sahilin hem kavurucu hem de buram buram terleten sıcağından uzaklaşmak için daha güneyine doğru birkaç günlük bir ziyaret etmeyi planladım. Ünye’den yola çıkıp, sahil boyu yol aldıktan sonra, Giresun’un Dereli... Devamını Oku

ÇATALPINAR’DA BİR GÜZ VAKTİ

4 Ocak 2024 okunma
Takvimler aralık ayını gösteriyordu. Bölge sonbaharın güzel anlarını yaşıyordu. Sararmış yapraklar yer ile buluşu hasbihal etmeye başlamış, daha önce aynı dalı süslemiş diğer yaprakların da yanına gelmesini bekliyordu. Yazın terleten sıcaklığı... Devamını Oku

İSLİ DEMLİK ÇAYEVİ

22 Aralık 2023 okunma
  Her ne kadar “Bir fincan kahvenin kırk yıl hatırı var” denişe de çayın yeri bir başladır. Çay; dost ile de içilir düşman ile de… Kalabalıkta da içilir, yalnızken de… Evde, parkta, piknikte, lokantada ve buna benzer yerlerde içilen sıcak bir... Devamını Oku

KÜRTÜN

11 Aralık 2023 okunma
Karadeniz’e yüksekten bakan bir vatan toprağı. Tarihi de coğrafyası da incelemeye değer. Geçmişi bazen hazin, bazen göğüs kabartan bir özelliğe sahip. Biz tarihine ve coğrafyasına teferruatlı bir şekilde girmemiz mümkün değil. Hani “Geçiyordum... Devamını Oku

BİR KÜLTÜR TEMSİLCİSİ: AHMET SOYLU

2 Aralık 2023 okunma
  Kendisi ile tanışmadan önce ismini duymuştum. Ne zaman arkadaşlarla kültürel bir araştırmadan bahsedilse bana “Siz Ahmet Soylu’yu tanıyor musunuz” sorusunu sorarlardı. Ben de il zamanlar “hayır” cevabı versem de zamanla “İsmini sık duyuyorum”... Devamını Oku