son haberler

AYDINTEPE: GÖNLÜ AYDIN OLANLAR ŞEHRİ

Yayınlanma Tarihi: 1 Kasım 2023 okunma

Zeki ORDU zekiordu.zekiordu@gmail.com

 

Tarih 20 Temmuz 2023. Ülkemizin en az ilçesi olan iline uğradı yolum. Bayburt ili, merkez dâhil üç ilçeden teşekkül etmiş. Merkezin dışındaki ilçeler ise Demirözü ve Aydıntepe.

Rotamızı sıcak bir yaz günü Aydıntepe ilçesini hedef alacak şekilde belirleyip, yola çıkıyoruz. Nihayetinde ilçe merkezini giden yolu buluyoruz. İlk giriş sanki tali bir yol girişi gibi. Ancak daha önce ilçe hakkında yazılıp çizilenlere bir göz attığım için bir sürprizle karşılaşmıyorum. Seyrettiğim mütevazı belgeseller hariç.

detim gereği şehrin içinden önce taşıt, sonra da yaya olarak yürüyorum. Tabii şehre ilk defa geldiğim için hiçbir ayrıntıyı kaçırmak istemiyorum. Mimari yapısı, şehrin planı, cadde ve sokakları nasıl bir düzende onu inceliyorum. En çok da insanlarını…

İlçede önceden edindiğim bilgilere göre üç ilkokul, üç ortaokul, bir anaokulu var. Lise programı veren ÇPLA ile Halk Eğitimi Merkezi ve beş adet ön lisans programı veren Meslek Yüksek Okulu var. Tabii bir de Halk Kütüphanesi…

Bir öğretmen olarak okullardan çok kütüphane daha çok dikkatimi çekiyor. Okullar bir yerde mecburi ama kütüphaneye gitmek tercihe bağlı.

Hemen kütüphaneden içeri giriyorum. İsmini unuttuğum bir bey beni idari bölüme götürüyor. İsimlerinin Zeynep Kocabaş ve Şeyma Akbaş olduğunu öğrendiğim İki genç kütüphanede görevli. Görünüşe bakılırsa bir çalışmanın telaşı içinde. Meğer küçüklere kütüphaneyi sevdirmek ve onları kitaplarla tanıştırmak için bir program düzenlemişler. Daha ana sınıfı yaşlarında minikler yani yarınlarımızın geleceği çocuklar velileriyle birlikte kütüphaneye uğruyor.

Zeynep ve Şeyma Hanım gelen minik misafirlerle ilgileniyor. Kısa bir süre sonra program başlıyor. Üç günde 410 km yolu kat ederek aldığım yolun verdiği yorgunluk kitapları görünce gidiyor. Programın bir kısmını takip ediyorum. Çünkü çok yakında bulunan kısaca ÇPAL olarak bilinen okulu ziyaret ediyorum.

Kendime göre yaptığım program gereği şehri biraz dolaşıp tekrar kütüphaneye varıyorum. Kütüphanede 20 bin kitabın olduğunu öğreniyorum. Bir kitap da ben hediye ediyorum. Kültür kitaplarının az okunması ve 40 yaşın üzerinde kişilerin kütüphaneye gelmemesi biraz mahzunlaştırıyor beni.

İlçede 1990 yıllarında 16 bin olan nüfuz 2020 yılında 6500 civarına inmiş. Bunda istihdamın etkisi büyük. Son zamanlardaki göç sebeplerinden biri de sadece ekonomik olmayıp biraz da sosyal çevrenin yeni nesle uygun gelmemesinden kaynaklanıyor. Bazı yaşlıların “Sen toprağı seversen toprak da seni sever” şeklindeki ifadesi kendi devrine göre bir söz. Bir yaşlımız da “Genç olan kendini İstanbul’da yıpratmasın, burada çalışsın” derken kast ettiği şeyin ekonomi olduğunu anlıyoruz.

Yeni neslin “Aydıntepelilik aidiyetine” sahip olabilmesi için şehrin yetkililerinin biraz gayret etmesi gerekli. Kaymakamlık, yerel yönetimler, okullar ve varsa kültürel faaliyetler yapan kuruluşlar belirli aralıklı çalışmalar yapmaları lazım. Bu sadece kütüphane ile olmaz. Gerçek iki kızımız kitapla okurları buluşturmak için ellerinden geleni yapmaya çalışıyor. Bunu bizzat kendim gördüm. Buradan yapmış olduğu gayretli çalışmalar için Şeyma Akbaş ve Zeynep Kocabaş’ı tebrik ediyorum.

Aydıntepe ekonomik olarak hayvancılık ve bir miktar da arıcılık ile uğraşan kişilere sahip. İç kısımlarda “Su” önemli bir durum. Bazı mevsimlerde çiftçiler için daha çok ihtiyaç duyuluyor.

Kültürel olarak sahilin ve iç kesimlerin arasında bir yerde dil de öğle. Nüfusu göçten dolayı az olmasına rağmen göç de almış bir ilçemiz. Bu da kendine has bir dil ve kültür meydana getirmiş.

Aydıntepe’den şimdilik yazacaklarımız bu kadar. Bakalım zaman ne gösterecek. Gönlü aydınlık olan bu şehrin insanlarına gönülden selamlar…

 

 

 

 

 

 

Siz de yorum yapın, görüşlerinizi belirtin.

Yazarın Diğer Yazıları

Yazarın tüm yazıları.

GÜL YÜREKLİ İNSANLAR ŞEHRİ: GÜLYALI

2 Temmuz 2024 okunma
Mayıs ayının son haftasıydı. Yine yollardaydık. Karadeniz’i karış karış karış gezmeye karar vermiştik bir kere. Her seferinde bir ili programıma alıp çıkardım sefere. Tabii evden yola çıkıp gitmeyi planladığım ile varana kadar bazı ziyaretlerim... Devamını Oku

İLKÜVEZ’İN GÖNÜL SICAKLIĞI

6 Haziran 2024 okunma
İlküvez… Ordu’nun Çaybaşı ilçesine bağlı bir mahalle. Ünye’den yaklaşık olarak 50 km uzaklıkta bir yerleşim yeri. Bundan takribi on gün önce gelen bir telefonda İlküvez’de yapışacak olan bir şenliğe benim de katılıp katılamayacağımı sordular.... Devamını Oku

20 TEMMUZ ÇAY EVİNDE BİR YUDUM SOHBET

31 Mayıs 2024 okunma
Kim ne derse desin çay evleri ülkemizin en önemli mekânlarındandır. Daha çok şehrin ana caddesi dışında kalan yerlerde, ya bir merdiven altında, ya çıkmaz sokakların sonunda ya da birkaç adımda diğer caddelere geçilecek sokak aralarında kendine yer... Devamını Oku

YUNUS EMRE İLKOKULU ZİYARETLERİM

27 Mayıs 2024 okunma
Okul ziyaretleri alışkanlığım daha emekli olmadan önce başlamıştı. Dersimin olmadığı zamanlar öncelikle yakın okulları ziyaret ederdim. Böylece hem bazı konular üzerinde bilgi alışverişinde bulunur hem de farklı kişilerle tanışmış olurdum. Öğretmen... Devamını Oku

KORGAN’DA BİR ŞELALE

7 Mayıs 2024 okunma
Bir yeri ziyaret ettiğinizde öncelikle karşılaşacağınız şeyler şunlardır: Tarihi doku, coğrafi yapı ve insan… Tarihi doku o yerde daha önce yaşamış kavim ve devletlerin günümüze kadar gelmiş “Fiziki imzaları”dır. Yani geçmişten günümüze... Devamını Oku

KÜÇÜK KALEMLER BÜYÜK HAYALLER

30 Nisan 2024 okunma
Atalarımızın “Ağaç yaş iken eğilir” sözü hayatın her sahasında bize rehber olmuştur. Olmalıdır da… Küçük yaşlarda verilen eğitim, ileri yaşlarda bize hem temel, hem de rehber olacaktır. Her bina sağlam temel üzerine konulmalıdır ki uzun süre... Devamını Oku

EL ÜCRA’DA ALUÇ ARAMAK

28 Nisan 2024 okunma
Bazen oturup araştırma yapmak bir yeri tanımak için yetmeyebiliyor. Eskilerin “Aynel yakin” diye adlandırdıkları şey öğrenmek istediğin neyse onun yakınında bulunmaktır. Alucra Giresun’a bağlı sahile uzak bir ilçe. Zaten Anadolu’da denize komşu olan... Devamını Oku

KORGAN’A YOLCULUK

20 Nisan 2024 okunma
Takvimler 26 Mart 2024’ü gösteriyordu. Ramazanın On altısıydı. Yanıma aldığım iftarlıklarla Ünye’den yola çıktım. Günlerden salıydı… Niyetim Korgan ve Kumru ilçelerini görmekti. Ramazan ayı olduğu için bazı zorlukları olacaktı. Ancak ataların... Devamını Oku

SENSİZ BAHARIN ŞEVKİ YOK

29 Mart 2024 okunma
    Ne zaman mart ayı gelse hep aynı hatıra canlanır gözümde. Sanki daha dün gibiydi… Köyümüze okul açılması haberi gelince okul çağında çocukları olan ailelerde bir telaş başladı. Ben okul ne, niye okula gidiliyor bilmiyordum. Hatta çok kişi... Devamını Oku

TORUL’U ANARKEN

7 Mart 2024 okunma
Aradan yedi ay gibi bir zaman geçti. Geçmiş notlarımı incelerken 20 Temmuz 2023 tarihinde yani sıcak bir yaz gününde yolum Torul’a uğramış; orada bulunan bir çay ocağında mola vermiştim. Daha sonra 12 Kasım 2023 tarihinde “Torul’da Bir Çay Bahçesi”... Devamını Oku